ARCOS DE VALDEVEZ - PORTUGAL.




                                Arcos de Valdevez é unha fermosa Vila ceñida polo río Vez,  como moza lozana, por un cinturón verde e azul que se espella nas suas ribeiras .
                                Esta pequena vila non sería o mesmo sin o seu río Vez o que lle debe grande do seu atractivo e vigorosa puxanza.
                                Pocas vilas coma esta souberon aproveitar a riqueza paisaxística , ecolóxica de de lecer que pon o seu disfrute esta maravillosa ribeira bañada polo río Vez.
                                Roteriros, paseos, xardíns, parterres, pontes ou pasarelas , parques e zonas de lecer , están maxistralmente diseñados para realzar a sua capacidade de fermosora cara o seu tributario rio Vez.
                               Sería , por nosa parte unha torpeza, si vistamos esta Vila,  non percorrer e descubrir os innumerables atractivos naturais que posúe Arcos de Valdevez o carón do seu manso e limpo río.
                               Pero no soio do seu rio ( VEZ) vive esta renovada e puxante vila portugresa . Nótase o seu grande esforzo por restaurar os seus moitos monumentos. Ainda que o proceso é lento e labourioso é unha constante en procurar embelecer e restaurar as sus ruas , prazas , igrexas parques e zonas comúns. Vaia por diante o noso recoñecemento e gratitude polo ben facer e bo gusto por tratar de restaurar e mellorar o mais valioso do seu pratimonio artístico , monumental,  paisaxístico e ecolóxico.
                            

                                                  
                                                                        


                                  Fermosísima ribeira de Arcos de Valdevez o carón do seu río









                                       A beleza das ribeiras do rio Vez o seu paso por Arcos é palmaria.






                             
                                              



                                             Paseos, pasarelas, pontes e roteiros enmarcan o paso do rio Vez cando pasa o carón da seu vila predilecta. Arcos de Valdevez.







      




                                  Unha mostra do grande esforzo de restauración dos seus monumentos .                                 Dende aquí temos unha fermosa vista da vila.












                        Tamén a cultura romana tuvo a sua pegada por estas terras lusas e aquí                   
                        quedan testemuñas da sua cultura en aras, miliarios sarcófagos e outras
                        reliquias.




           




                                              



          Fermosísima igrexa adicada a Nosa Sra. da Lapa, no centro da vila de Arcos de Valdevez.









                



                                             É de xustiza ensalzar e loubar a fermosura do rio Vez o seu paso por Arcos de Valdevez e o mesmo tempo recoñecer a laboura grandiosa e descomunal  por embelecer o mellor patrimonio, o seu Río.








                                   



                                   Fantástico e grandioso parque de lecer o carón do rio Vez.











                                O lugar de paseo e lecer mais demandado polos moradores de Arcos,  o seu                  maravilloso Parque o carón do seu fantástico rio Vez.











                                             Vista da marxen esquerda da vila de Arcos .











                                Pausados e abertos paseos percorren as ribeiras do rio Vez deixando o seu paso fermosas e bucólicas imaxes.
                                É unha gozada para todos os sentidos gozar e disfrutar destas ribeiras mansas.
                               Voltaremos a percorrer con maís detemento e tempo  esta primorosa vila  onde a calma , a beleza e o tempo de vagar van collidos da man. DIXIT.

                               
     








RUTA DOS PASADIZOS DE SISTELO.




                                     
                                        Para comenzar esta ruta debemos ir ata aldea de Sistelo perto do Parque Nacional da Peneda Gerês.

                                        Podemos tomar a N- 101 en Monçao e sen perda chegaremos a Sistelo.
                                   
                                         Sistelo é unha fermosa aldea rodeada de montañas e asentada sobor unha terraza. Está muy ben conservada e notase o proceso intensivo de renovación de casas, etnografía , ruas, prazas . Conta con unha igrexa moi ben resturada e un pequeno pazo que pertenceu o bisconde de Sistelo, oxe en día en restauración. Ten bares, casas rurais e algún restaurante, Ben merece unha detida e tranquila visita .

                                          Nembargantes o que mais destaca de esta aldea é a sua orografía e os seus recursos naturais e paisaxísticos. As suas terras de cultivo , por ser zona de montaña moi escabrosa, está diseñada,  desde tempos moi antigos en socalcos, para poder reter a terra e poder cultivar as suas viandas e os seus frutais.

                                          Últimamente decidiron por en valor todos os recursos naturais que atesoran e  restauraron casa rurais, fornos, muiños e unha basta rede de sendeiros de alta e media montaña.

                                           Un dos sendeiros que mais atrae o público e a ruta dos  Pasadizos do rio Vez.

                                           Esta fermosa ruta fluvial percorre o alongo do rio Vez unha distancia de mais de 30 kilómetros que nos levarán ata vila de Arcos de Valdevez en unha baixada continuada de unhos 400 metros de desnivel. A ruta podese acceder dende diversos puntos do seu percorrido, pero o tramo maís espectaculasr e con mellor riqueza natural son os primeiros kilómetros perto de Sistelo.






Igrexa de Sistelo,  primorosamente conservada.




  
Praza principal de Sistelo









                                                      Vista da parte alta da aldea de Sistelo.

                                                                             
















                                                                       Rua principal de Sistelo.













                                                                      
                                                         Pazo de Sistelo en restauración.
















                                     Rua que nos leva os Pasadizzos de Sistelo na Ecovia  do rio Vez.





                                                                 








                                                                   Cascadas do rio Vez.





                    O rio Vez posue unha maravillosa variedade de flora na suas ribeiras.

                                                                    









                    Cascada do rio Vez vista dende a marxen contaria o anterior fotograma.
















                               Terreos de cultivo en socalcos nos arredores da aldea de Sistelo.












                                     Estas son os pasadizzos do rio Vez que logran salvar zonas sumerxibles ou de difícil acceso para continuar a senda.













                                           Indicadores  que nos marcan a ruta e a distancia percorrida.



                                 









                 Curso fluvial do rio Vez, a finais de outubro levaba pouca auga para o seu caudal en tempos de inchenta ou invernais








                 Destacar os numerosos remansos e pozas de cristalina auga que posue este rio.







             Os pazadizzos do rio Vez levannos por lugares de unha beleza extrordinaria.










                                       Ruta que vai todo o tempo acompañando o rio Vez ata a zona de Vilela.









                                      Sistelo rodeada de terras de cultivo en socalcos.



                                      Esta fermosa e atrainte ruta é moi doada de facer , é peonil e non están permitidas as muntain bikes e calquera  vehículo a motor . Recordar que é unidireccional e si temos que voltar o inicio ten que facerse polo mesmo camiño, a non ser que vayamos dous grupos e deixemos os coches en dous puntos de acceso diferentes e intercambiar as chaves cando nos tropecemos para reunirnos  logo nun punto acerdado de antemán. A continuación da ruta desde Vilela ata Arcos de Valdevez é moi diferente, completamente chaira e morfoloxicamente  a paisaxe totalmente de ribeira. Pero eso quedará para outra ocasión. DIXIT.




O ALGARVE. PUNTO E APARTE. SETEMBRO 2.018






                    Un ano mais voltamos a pasar unhos días das nosas vacacións neste privilexiado litoral portugués. 
                   Na primeira semán de setembro emprendemos a viaxe . Despois de catro anos percorrendo o Algarve de E. a W. e  a contra,  pensabamos que xa o tiñamos todo visto.
                    Que enganados estabamos. Sempre atopamos novos recunchos e lugares que nos sorprenden gratamente.
                     De esta volta decidimos asentar a nosa estadía no pobo de Alvor. Mellor dito en Peninna. 
                     Alvor e un pequeno pobo mariñeiro sen grandes pretensións,  pero coqueto e ben dotado. Ten una pequena zona de ribeira coa sua mariña e un paseo .
                      Ainda que perante o día parece un pobo sen moita vida, o solpor da tarde,  transfórmase por completo e as suas duas ruas principais ateiganse de curiosos turistas e visitantes que dan boa conta das variadas e coidades viandas que podemos degustar.
                      Todos os establecementos están moi ben decorados e ofrecen unha ampla carta dos praceres do mar. Pescadas, mariscos e todo tipo de peixe de moi boa calidade. 
                       En algún postos incluso podemos escoller nos mesmos o que queremos degustar e cocíñano na nosa presenza mentras tomamos un pequeno entrante ou aperitivo.
                      O meu ver,  o turismo de esta vila é un poouco mais escollido e  mais exquisito que en outras zonas do pais.
                       Alvor posue unha extensa e ampla praia. Tranquila e con suave oleaxe con bos servizos e un bo aparcamento ainda que é de terra - area.                                                                                  






            A igrexia  matriz de Alvor presenta  rasgos típicamente manuelinos.








                        A carón da mariña temos un coqueto paseo mariñeiro ateigado de restaurantes e kioscos para tomar o petiscar calquer vianda.








 Para os amantes do sendeirismo de pouca fatiga,  Alvor posue unas fermosas pistas para percorrer a carón das suas marismas onde podemos respirar aire puro e ollar infinidade de aves que quedan a pasar o verán nestas terras.







                           Aquí temos unha fermosa estampa das marismas que en baixa mar deixan o descuberto unha ampla zoa de dunas e limos.



    


                       Preciosa vista da inmensa praia de Alvor. Tranquilidade e sosego con unhas areas brancas e finísimas. O fondo podemos ollar a vila de Lagos.








                            Outra vista da fermosa praia de Alvor, casi deserta pero de unha beleza e tranquilidade que nos da acougo .









                              Praia de Alvor, dunas e zona da marisma. O fondo a coqueta vila de Alvor.







                           Aquí podemos ollar a bahía de Alvor por donde entra o mar que enche a sua mariña e toda a zona dunar.









                          En Alvor é unha constante como en todo o Algarve os castelos e restos de rochas flotando a carón da orilla da costa. Estes farallóns e restos de rocha que vai erosionando o mar,  serven de lugar de refuxio e crianza de moitas especies de aves mariñas. Por outra banda son un reclamo irresistibel para tirarlles unhas fotos porque son moi fotoxénicos.






     




                                       Estampa da mariña de Alvor onde  podemos ollar os barcos que traen o peixe polas mañás.















                           Percursos de madeira ou de terra batida entrelazan gran parte da zona dunar e da mariña de Alvor. Percorrelos no verán, pola mañan ou a derradeira hora da tarde,  é todo un luxo para os cinco sentidos.








                           Zona dunar de Alvor entre a sua praia e a zoa da mariña interior.





                     



                              Os castelos son unha constante o longo da costa litoral do Algarve e Alvor non ia ser menos. Aquí temos unha pequena mostra.




                                 CONTINUARÁ........

CAMINITO DEL REY - 2017





                C A M I N I T O     D E L   REY 


           El Caminito del Rey es uno de los tres grandes senderos de la  Península  Ibérica que discurren por cañones y que están considerados los mas importantes por el volumen de visitantes.

          Los otros dos grandes senderos serían La Senda del Cares - Garganta Divina,  entre Asturias y León  y el Congost de Mont-rebei a Montfalcó entre Huesca y Lleida en el río Noguera Ribagorza.                    Aunque los tres senderos discurren entre grandes paredes calizas y excavadas por sus respectivos ríos a lo largo de cientos o miles de años, cada uno de ellos es muy diferente a los otros dos.

          Nosotros tuvimos la suerte de haber recorrido la Senda del Cares dos veces , hace unos cuantos años y el Comgost de Mont-rebei en sep del 2.016

          El caminito del Rey hace poco más de un año que era casi inaccesible aunque su existencia viene de principios del siglo pasado cuando se construyó para dar servicio y acopio de materiales para la Central Hidroeléctrica del embalse del Conde de Guadalhorce. Construido de forma rudimentaria y materiales de poca resistencia,  el paso de los años y el abandono al que fue sometido después de terminadas las obras del embalse,  acabó en un estado de ruina total.
          A pesar de ello no eran pocos los arriesgados senderistas, escaladores y aventureros que osaban desafiarlo y cruzaban este peligrosísimo cañón a riesgo de exponer su vida. Varios de ellos pagaron su osadía con su vidas al despeñarse en tan arriesgado desafío, hasta que las autoridades optaron por prohibir el acceso.

          Hace unos años la Diputación de Málaga se hizo cargo de la reconstrucción de todo el recorrido en pasarelas de madera a lo largo del desfiladero.

           Para recorrer este sendero es necesario adquirir anteriormente una entrada en la Web del sendero que cuesta 10€ y el Bus de regreso al punto de partida 1.50€, así que el total del billete es de 11.5€.  Los lunes permanece cerrado por descanso del personal y para reparar desperfectos y acometer arreglos. También puede ser cerrado siempre que los responsables del camino lo estimen conveniente por causas de fuerza mayor o meteorológicas sin derecho a resarcirnos del recibo.

           Es conveniente sacarlo con bastante antelación porque suele haber mucha demanda y si se puede os aconsejo no visitarlo en los meses de verano, en época de vacaciones de Navidad ni Semana Santa porque aquello es un maremagnun.

           El sendero de pasarelas del propio desfiladero es una gran obra de ingeniería dotada de todos los medios posibles de seguridad, y aunque la exposición al vacío es considerable,  en ningún momento se siente sensación de peligro ni riesgo físico. No obstante,  un mínimo de riesgo existe y tenemos que tenerlo presente.

          El recorrido del sendero es unidireccional , de norte a sur,  siguiendo el sentido descendente del Rio Guadalhorce

          El sendero se sitúa entre las localidades de Ardales y el Chorro, en un hipotético triángulo formado  por las comarcas de Antequera, Ronda y Álora.
            Es aconsejable llegar con el coche hasta las inmediaciones del pantano del Guadalmina y cerca del restaurante el Kiosko  encontraremos varios aparcamientos del municipio de Ardales regulados y vigilados.
          A escasos cien metros tomamos un sendero que por el margen derecho de la carretera nos llevará a la boca de un túnel de unos 2 metros de altura excavado en la montaña. Tiene una longitud de unos 500 metros,  con poca luz y muy estrecho que deberemos ir en fila de a uno. Pronto llegaremos a un claro del frondoso bosque donde ya podemos ver el valle del río Guadalhorce.
          Continuamos por un amplio camino carretero bajando y al pasar un talud,   con un pequeño pasadizo,   deberemos pararnos para observar unas cavidades que veremos en la pared de la montaña. Son como cuevas excavadas por la erosión llamada tobas  y que parece estuvieron habitadas por gentes del paleolítico.
          Seguimos bajando y pronto llegaremos al lugar de salida del propio Caminito del Rey. Allí tendremos que entregar la entrada credencial que nos da acceso al camino y nos entregarán un caso de color blanco o verde en función de si vamos a hacer la visita por libre o en grupos organizados con guías. Si vamos por libre el casco será blanco. Unos-as agentes nos darán una pequeña plática - charla informativa de todas las normas de seguridad que debemos observar a lo largo de todo el recorrido y de nuestros derechos y deberes. También podemos hacer uso de los servicios de baño allí preparado, porque a lo largo del recorrido no encontraremos ningún otro sitio, hasta finalizar cerca del Chorro.
          Una vez formado nuestro grupo horario correspondiente saldremos cuando nos den la orden para hacer el recorrido por nuestra cuenta sin límite de horario, aunque con una hora y media nos debería sobrar.

          Pronto empezaremos con el primer tramo de pasarelas en el desfiladero del Gaitanejo, pero tranquilos que aunque la cosa cada vez se pone mas aérea no nos vamos a asustar. Un gran cañón con paredes verticales por encima y por debajo que nosotros sorteamos a media altura por unas pasarelas que parecen más seguras que algunas autopistas. Además tenemos una malla de alambrada al exterior de 1.10 de altura con lo que te puedes arrimar y ver que no tienes sensación de caída nunca, además si te mareas caerás siempre dentro de la pasarela , nunca al exterior.

          También cuenta con varios agentes distribuidos estratégicamente por todo el recorrido de las pasarelas para socorrer o ayudar a cualquier persona. Cuenta con un servicio de helipuerto por si hiciese falta evacuar alguna persona grave y también con zonas de seguridad para reunión en casos de emergencia como incendios o amenazas atmosféricas , tormentas etc. La seguridad el recorrido está meticulosamente estudiada y muy cuidada, lo que no quiere decir que no pueda haber algún percance, pero en condiciones normales , seguridad total y confianza casi absoluta en todo el recorrido.
          Si vais en verano llevar mucha agua o bebidas varias y protección para el sol. Se permite toda clase de vídeos y fotos pero no permiten ir con palos selphis ni con bastones de senderismo para no entorpecer el caminar de los demás senderistas.

          Mucho cuidado al hacer fotos o vídeos con nuestros aparatos de la clase que sea, llevarlos bien agarrados o enganchados a la muñeca porque  si se nos caen , olvidaros de rescatarlos de ninguna manera. Pensemos que debajo nuestro hay un río y embalse  a más de cien metros de altura.
          Pasada esta primera parte de pasarela más corta, llegaremos a una zona donde está - el punto de encuentro y escapada -  y el valle se ensancha. Una vereda de pinos y bosque mediterráneo nos llevará por sombra hasta un lugar donde encontraremos un pequeño remanso de paz. Un pequeño manantial que alimenta un diminuto estanque donde encontraremos unos bancos - mesa donde podremos descansar o dar buena cuenta de algún tentempié que llevemos para comer, o tomarnos un respiro y gozar a la sombra.
          De seguido llegaremos al comienzo del segundo tramo de pasarelas el del Desfiladero de los Gaitanes. Aquí si que tenemos que abrir los cinco sentidos, porque debemos percibir lo descomunal que es este desfiladero , excavado por este diminuto río a lo largo de ciento de miles años. Una obra descomunal y nosotros allí arriba colgados a más de cien metros de altura del lecho del embalse y con otros cientos de metros por encima de nuestra cabezas hasta llegar a lo más alto de estos picachos. Las pasarelas se retuercen en varias revueltas a lo largo de los vericuetos que va formando el desfiladero y llegamos al punto culmen donde los ingenieros montaron,  para más regodeo,  un balcón de cristal al vacío donde no debemos ponernos más de cuatro personas para inmortalizar nuestro paso por este increíble cañón.

          En este punto no todo el mundo tiene la valentía de dar el paso al vacío de cristal pero tranquilos que seguro puede con el doble, pero deberemos ser respetuosos con todo lo relativo  a la seguridad y no debemos ir haciendo tonterías.

          Ahora estamos en el tramo más alto de las pasarelas y los que padezcan de vértigo que cierren los ojos y que se relajen porque lo mejor está por pasar.
          Pronto llegaremos al punto culmen , la gran pasarela central que une las dos paredes del desfiladero. Aquí si que sentiremos un poco de vértigo y el viento sopla de forma implacable. No podemos subir más de 10 personas  a la vez pero es una gozada verse a más de cien metros del embalse suspendido del vacío y agitados por el vaivén de la pasarela desnuda . Pero repito seguridad casi absoluta y ningún tipo de riesgo.
          Pasado este punto crítico baja la pasarela de forma vertiginosa por la pared de piedra y veremos el color verde turquesa del embalse del Chorro a nuestros pies, últimos momentos de adrenalina que vamos remansando a medida que salimos de la pared y saldamos por encima de la vía del tren que lleva de Antequera a Málaga.
          Terminadas las pasarelas tendremos una preciosa vista de las paredes del desfiladero de los Gaitanes y el embalse del Chorro. Por un camino carretero bajaremos a la estación del Chorro,  Al final encontraremos unas casetas con unos grandes contenedores  donde deberemos depositar nuestros cascos del recorrido.
          Subiendo hacía la estación del Chorro tomaremos el autobús,  que cada media hora ,  más o menos ,  nos llevará de vuelta al punto de partida , para llegar a nuestros coches en el parking de la salida en la zona de Ardales.

          Nuestras valoración personal es que este espectacular sendero es un lugar único e irrepetible que si podemos visitar y recorrer nos lo pensemos y preparemos con bastante antelación . Pensemos que entre el punto de salida, el recorrido el regreso,   bien podemos invertir unas 4-5 horas así que planificarlo y si se puede ir a primeras horas de la mañana o última de la tarde, tener en cuenta donde está situado a una media hora de Ronda, Antequera o una hora de Málaga y  a 1 y pico de Sevilla.

          El punto negativo es que lo encontramos todo muy mediatizado, muy controlado y muy encorsetado lo que no deja mucho margen para explorar otras vías, pero en aras a la seguridad todo lo damos por bien empleado. No deja de ser un sendero espectáculo para sacar dinero. Valoración total  8 sobre 10. DIXIT.
                                               








                                           









            

           Tobas  en roca sedimentaria en donde los primeros habitantes de la zona vivían para guarecerse de las inclemencias del tiempo.
















          Al lado del túnel de acceso a las pasarelas podemos ver y admirar estas primigenias viviendas de los aborígenes de estas tierras.












          Camino que nos conduce al lugar de salida del recorrido del Caminito del Rey. 

Ya vamos equipados con nuestros cascos obligatorios para empezar el recorrido del Caminito.










           Zona intermedia entre los dos tramos de pasarelas. Entre el desfiladero del Gaitanejo y el el de los Gaitanes.










        El rio Guadalhorce baja encañonado y regulado entre el embalse del Gaitanejo y el de los Chorros.












           Cuevas, tobas o dolinas de origen Cárstico en el desfiladero de los Gaitanes.












                     Aquí casi ya llegamos al cauce del rio.












 .


Poste medidor de los kilómetros del recorrido.







                        Cartel leyenda de la historia del Caminito del Rey  original.






                        



                Podemos ver parte de la primigenia pasarela que  se construyó para dar servicio al embalse del Conde de Guadalhorce cuando se construyó en el siglo pasado.








                  Espectacular zona de pasarelas que nos hace quedar absortos ante estas paredes verticales descomunales y tan cerca unas de otras.












                    Maravilloso cañón del rio Guadalhorce que excavó a la largo de miles de años.














                   Aquí todo es grandioso y descomunal a la vez que nos sentimos mimetizados en este estrecho desfiladero.















































                 Podemos hacernos una idea de la seguridad y tranquilidad que nos dan estas pasarelas tan bien construidas y acondicionadas. Nada queda al azar. Todo controlado.















               Centenares de personas al día y miles al año recorren estas pasarelas y disfrutan de este grandioso espectáculo que no deja indiferente a nadie.





         

                      Punto más estrecho del desfiladero donde parece que las paredes de ambos lados se tocan.











                  Salida del primer tramo de pasarelas a campo abierto y tras un grato recorrido por un camino amplio y bosque de pinos llegaremos a la segunda tanda de pasarelas, las más espectaculares.





              Vamos saliendo del primer tramo de pasarelas. Encontraremos el punto de encuentro y reunión por si hiciese falta alguna emergencia , así como una zona de descanso y algún banco para tomar algún refrigerio o descansar.









     

                     La vegetación es sabia y es capaz de aprovechar el mínimo resquicio de tierra para echar raíces y sobrevivir.





                       Vemos las aguas verdes del rio Guadalhorce de la roca caliza por donde corre.





                   Zona intermedia entre pasarelas, donde el valle se ensancha y el bosque mediterráneo es evidente y da frescura y sombra al tórrido desfiladero que se agradece mucho, sobre todo en los meses de verano.








                      Último tramo de pasarelas adosado a la pared del desfiladero,  que a mas de 100 metros de altura,  salva el embalse del Chorro de gran vistosidad y espectacularidad.  Pasa por encima de la via del ferrocarril y sale a un camino - pista terrera que nos acercará, en bajada,  a la estación del Chorro para tomar los autobuses que nos volverán al punto de salida del Caminito en la zona de Ardales.





          Embalse del Chorro a la salida de las pasarelas del Caminito del Rey. Espectacular verse colgado a gran altura encima del embalse .






                          Impresiona un poco verse colgado encima del  embalse pero la sensación de protección y seguridad es total.









                       Embalse del Chorro . Caminito del Rey.








      

                             Ya fuera de las pasarelas vemos un grupo de senderistas hacer el último tramo y desde encima de la vía del tren parecen hormiguitas. Y pensar que nosotros pasamos por ese mismo punto unos minutos antes, te acongoja desde fuera un poco,  pero mientras estás dentro  no se valora ni se acuerda uno  del riesgo vivido. 

                            Es un Desfiladero espectáculo de grandes emociones y un poquito de nerviosismo y cosquilleo en el estómago, pero que debemos valorar como algo segurísimo y que está todo muy medido y supervisado. Ánimo y , si os pica el gusanillo, no lo dudéis en hacer , lo pasaréis bien y una vez que salgáis del desfiladero sentiréis una emoción y satisfacción enormes que pocos espectáculos os podrán reportar. DIXIT.