SINTRA-PARQUE -QUINTA DA REGALEIRA.

 Palacio da Quinta da Regaleira donde el escenógrafo y arquitecto italiano Luigi Manini desplegó todas sus dotes de creador fantástico y genial, juntamente con la creación del palacio-hótel de la Mata Nacional do Buçaco.








Palacete de la Quinta da Regaleira, todo en él es armonioso, orientado al precioso jardín y montaña natural de Sintra.




 Portal de los Guardianes con entrada secreta al Pozo Iniciático por un túnel o pasadizo secreto que nos llevará a su base.






          



                  Pozo Imperfecto uno de los muchos lugares sorprendentes y desconcertantes del parque.













                                                      Detalle del templete- torre- mirador.      






 Otro  de los muchos rincones del parque con  mirador cubierto por templete   sustentado en columnas.








 La más sorprendente creación del parque : El Pozo Iniciático - Torre que se introduce en tierra unos 27 metros con pasadizo secreto y baja en espiral concéntrica en arcadas . En el fondo ,  conecta con varios tuneles que nos conducirán a varios escapes,  como un laberinto escabado en la roca.Vista de arriba hacia abajo.










           


 Aquí vemos el Pozo Iniciático de abajo hacia arriba.Vemos bien definidas las arcadas escalonadas de una gran complegidad  arquitectónica.












Uno de los escapes laberínticos   del Pozo Iniciático,  nos conducirá a un lugar maravilloso,  donde las cascadas de agua y estanques adornados por nenúferes nos deleitarán con una idílica imagen.






  



En el camino de las deidades  Griegas nos podemos encontrar entre otros al dios de la Fortuna, Orfeo, Baco, Venus, Flora, Ceres , Pan, Dionisio, Vulcano o Hermes  etc.











                 Una de las salas de embajadores del Palacete. Rica decoración  en marmol de Coimbra.









          

 Detalle de uno de los ojos de buey que da luz y vistas desde una de las escalinatas de subida. Pináculos estilo neo-manuelino.

















Uno de los varios pasadizos secretos escabados en roca,que comunican el Pozo Iniciático con  las diversas salidas al exterior.











                 Uno de los muchos paseos que jalonan el parque  con coníferas centenarias de gran porte.












         Capilla vista desde el palacete. Queda  bien definida y  lograda su esbelted en medio del parque.









 Interior de la capilla dedicada a ensalzar a María en la advocación de la Asunción y Coronación,  así como a los atributos de  Cristo  relacionada con la Orden del Temple. Estas capilla Tiene una cripta que comunica con un pasadizo secreto,  como no podía se menos , hasta los aposentos del Palacio.












                              Gruta de Oriente donde todo es un caos y un laberinto sin orden  ni concierto







   





                      Pasadizo secreto en losa de piedra para acceder el Pozo Iniciático por la pate Superior .















                                  Fabuloso jardín repleto de  todo tipo de plantas, exóticas, florales , trepadoras, grandes coníferas, todas tienen cabida en este maremagnun  sorprendente  y desconcertante , donde la sorpresa nos asalta a cada paso.

                                                   



               




Estilizados    y refinados monumentos están esparcidos  todo el parque- La capilla es de una delicadeza extrema donde el repujado de todas sus variantes arquitectónicas no tiene parangón. Esbelta y recargada del más puro estilo neo manuelino surge en medio del parque con una majestuosidad y delicadeza  que parece  que se va a quebrar. Lo más logrado  a mi modesto  de entender de todo el conjunto.











El palacio de a Regaleira es una maravilla arquitectónica donde la magia del Arquitecto-pintor y escenógrafo italiano Luigi Manini plasmó  un palacete donde el refinamiento llega al paroxismo.  Rodeado de  jardines desbordantes y con una naturaleza exuberante que realza sobremanera  todo el conjunto.










                        Todo el conjunto rezuma un eqilibrio y belleza con una armonía estudiada al máximo.














Miradores, templetes,  pasadizos aéreos, corredores, balconadas y terrazas están estrategicamente redistribuidas para causar una original visión del entorno, siempre diferente paeo sin desenfocar el motivo.










Decenas de escaleras de caracol  lo invaden todo. Cada subida a algún alto está dotado por escaleras de este tipo , es una constante y repetitiva solución arquitectónica o se sube o se baja pero nunca dos cosas a la vez. O estás conmigo o estás contra mi.


                           



                    Torres circulares , miradores , pasadizos secretos todo está enfocado al ilusionissmo y la fantasía con dosis de misticismo y supersticionismo.







Torres de varios estilos están diseminadas por el parque representando los más variados estilos arquitectónicos,  pero donde la constante son las escaleras de caracol como símbolo de superación .










 Fantásticos miradores nos acercan la sierra de Sintra  en una constante y descomunal naturaleza viva y cambiante.Podemos contemplar la fabulosa  sierra de Sintra con su Castelo dos Mouros encaramado en los escarpes de la sierra, con sus murallas y almenas que parece se van a despeñar.



                                                                       
                                                                                 

                                         



 La Quinta da Regaleira fue un Parque de verano da la familia Carvalho Monteiro donde destaca sobremanera todo el estilo neo manuelino . Desde 1898 a 1912 este personaje  la transformó en un lugar lleno de magia y misterio.Con la inestimable colaboración del Arquitecto- escenógrafo italiano Liugi Manini, lograron crear un conjunto de lo más misterioso y sorprendente. Repleto todo él  de lugares que nos evocarán a los tiempos de los " iniciados" donde  la brujería, el misticismo,la mosonería, y los temas mitológicos de las grandes epopeyas la impregnan todo. Continuamente vemos referencias de personajes  del Olimpo, Virgilio, Dante , a los templarios, a los alquimistas y todo lo relacionado con los grandes misterios ocultos. Hay numerosos  túneles y pasos secretos subterráneos , torres invertidas en las entrañas terrestres, figuras mitológicas  por todas partes, torres seperpuestas  y escaleras de caracol -sacachorchos por todos lados, como máxima aspiración a lo Divino. Un mundo de fantasía y alucinación rozando la esquizofrenia ,  de alguien  o muy loco o muy sensible. Dixit.







Parque Nacional Peneda-Gerês-Reserva da Biosfera Transfronteiriza do Xurés

             

                  Voltamos unha vez mais a percorrer este espazo natural de grandes contrastes e fortes emocións.
                   Aquí a natureza amosanos todo o seu poderío a maxestuosidade.







                  Na subida que nos acerca os cumes da Peneda podemos ver esta paisaxe de pobos espallados por as ladeiras  que  van conformando unha identidade propia de estas altas terras.Pobos claros rodeados por  unha grande masa forestal no seu contorno que os ailla do vento, conserva un certo grao de afianzamento do terreo e proporciona madeira e recursos para os rigores da invernía..








               Por riba dos mil metros de altitude , as condiciois atmosféricas son claramente extremas,  pero grazas a sua orogenese,  aquí recibe unha inchenta ración de auga,  moi importante para os recursos hidricos , regar o solo con moita frescura e poder manter unha floresta bastante  intensa a pesares da sua altitude. As rochas que se foron depositando tras a últimas glaciacións,  deron   pe a estos monolitos en posicións,  as veces,  de castelos de naipes en   equilibrios casi imposibles.












Nas crestas mais altas ,   a chuvia pertinaz , o forte vento e as baixas temperaturas polares,  acaban por deixar estas  grandes masas de rochas graníticas o descuberto onde todo parece un caos e mar de rochas. No cumio central  podese ver o que foi  "Castro" e despois andando a Idade Media o " Castelo" de Castro Laboreiro. Castro por que foi de seu , e Laboreiro polo rio que pasa o carón deste asentamento. 



                




         Pero en estes paraxes non todo e montaña seca e esteril , tamén podemos ver paisaxes de un encanto casi de conto de fadas. Grandes e apacibles vales repousaan cos alubions  arrastrados dos cumes.Aquí temos unha mostra nestre pausado Riocaldo que no mes de xunio xa vay mermado e  en repouso a tributar a suas augas o gran pai Limia no encoro do Lindoso.








          Metidos xa en terras lusitanas,  a primeira imaxe que podemos ver,  e a do rio Homen . Rápidos baixando a galope das rochas conforman un cumio de cadeiras e fervenzas con pozas de auga verde esmeralda como ésta que podemos ollar aquí . A forza e impetuosidade de estes rios de alta montaña e de unha fermosura plástica  incomparable, pero de perigo e moito repeto nas inchentas da invernía.






                Na reserva  Bioxenética de Palheiros os grandes masas forestais son un oasis de paz e sosego para  mamiferos, aves, plantas e todo o que pulula por esta ben conservada reserva. Hay un concienzudo control de todo o que pasa por aquí . Nos meses de verán non se pode deter o vehículo o longo de unhos 10 Klms. para non  danar nin molestar os sosegados seres, plantas rochas, rios e todo o  que vive nesta
reserva.A medida que vamos baixando carfa Gerês o val vaise abrindo e os encoros que fai anos afogaron as terras baixas deron lugar a un pequeno mar interior de fermosura artificialmente  idilica e casi de pisaxes da Zuiza.



PORTO DE SANABRIA Y SUS ALREDEDORES.

                    


                 Los alrededores de Porto de Sanabria esconden lugares mágicos y de una frescura y belleza
que pocas veces se pueden ver. Sosiego y tranquilidad a manos llenas.

 El rio Bibey que  es el eje central y más importante de este valle es majestuoso. Sus aguas no tienen parangón en pulcritud ni limpieza con ningún otro rio, Sus truchas,  aunque escasas,  no tienen competidor. La finura y sabrosura de todo lo que sale de este inmaculado rio  no resiste comparación. Un baño en los meses de verano relaja y pone la circulación sanguínea a toda pastilla. Este rio y todo lo que toca por estas altitudes es una bendición. Es el  mejor  exponente de todo lo bueno que atesora Porto y su entorno.

                                                                  



                             Porto de Sanabria visto desde la subida a Peña Trevinca.






                      Valle del río Bibey en Porto de Sanabria .






                Cerca del Acibral podemos ver imágenes tan bucólicas  como este potrillo correteando por la pradera.




                   


El valle del Acibral  muy bien conservado y de una riqueza  plástica y botánica insuperables..



      Las primeras  aguas del río Bibey nos dan transparencias casi de reflejos ópticos  increíbles






       Aspecto del Acibral junto al río Bibey





                 Acibral de Porto de Sanabria.  Podemos ver el  contraste de los ocres ,amarillos  pardos y rojizos  con el verde oscuro de los  acibros.




Podemos encontrarnos con escenas tan bucólicas como esta.







En medio de la ruta una manada de caballos,Yeguas y potrillos nos dan la  bienvenida al Acibral .





                              El Acibral en todo su esplendor con sus cromatismos de colores  variopintos.








          Aquí podemos contemplar una cervatilla asustadiza por la presencia de perros y gente que la azuzaba

 

  .                                  


Porto-Pueblo aislado en el tiempo.




       Porto pertenece a la comarca zamorana de Sanabria. Es un lugar muy especial.

 Anclado en un recoleto valle y aislado por tierra mar y aire de todo tipo de contaminación,  ha sabido,  como ningún otro lugar , conservar y atesorar unos rasgos etnográficos muy peculiares: Lengua con un " deje" propio influenciada por el galaico- partugués.

 Sus construcciones de viviendas tienen rasgos muy peculiares y que conservan con gran arraigo. Su modus-vivendi , sus fiestas y demás costumbres ancestrales les confieren marca propia.  


 

                                              Iglesia parroquial de Porto de Sanabria-Zamora.




  Casas antiguas roformadas donde la estética y los materiales forman parte del acerbo cultural y etnográfico de  tiempos pasados.

 

 




Plaza típica de Porto  con sus casas restauradas con piedra de cantos rodados y materiales nobles como castaño, roble-carballo y cubiertas de pizarra para deslizar mejor las grandes nevadas del invierno.




Aquí podemos ver las técnicas constructivas con ventanas pequeñas para aislar el frio y las grandes solanas o corredoros exteriores para tomar el sol y secar lo ropa etc.




           Robusted y fortaleza muestran estas construcciones contra los rigores del invierno.

 




Técnicas constructivas antiguas para compararlas con las nuevas rehabilaciones que se ha hecho en el pueblo




Otro bonito ejemplo de casa antigua rehabilitada con mucho gusto y sobriedad guardando la estética y las formas ancestrales.




Curiosísima costrucción de casa con horno adosado al muro exterior y accesible desde el interior de la vivienda para no tener que salir de casa al exterior en días de intemperie  o de invernía.




Plazueleta en el extremo norte del pueblo con casas de diseño modernista y actual con menos gusto y  dudosa estética .




 
Casa antigua digna de museo si no fuera por el canalón del desagüe que la afea un poco.
 
 





Grandiosas mansiones de tamaño faraónico junto al rio que desentonan un poco del marco del conjunto arquitectónico.





Casas modernas y de construcción funcional que restan un poco de belleza al conjunto y restan   uniformidad al  pueblo.





Casas modernas de grandes dimensiones al lado de huertos de berzas y repollos de una fuerza y belleza desigual.





Precioso árbol silvestre decorando la entrada de una vivienda de una muy amable Sra. que nos mostró su cercanía

 invitándonos a un café en su casa . Aunque rehusamos la invitación. La hospitalidad de estas gentes no tiene parangón.
Conocimos este precioso pueblo y hablamos con sus gentes- gereralmente personas mayores -que nos mostraron su amabilidad  y cercanía.

 No os encontraréis en tierra extraña y os indicarán cualquier dirección o lugar del pueblo que necesitéis ver o zonas cercanas , como sus valles altos y afamado Acebral ,  donde podemos ver animales sueltos en semilibertad y donde se puede pasar un estupendo día de campo en compañía de la naturaleza solitaria y abrupta siguiendo el curso del rio Bibey hasta su nacimiento o subir a Peña Trevinca,  vérticve de las tres provincias y dos comunidades -Zomora-Ourense y León( Galicia y Castilla y León), pero eso será para otra reportaje. DIXIT.


                                        
                                         
                                         
                                      
                                        
                                         
                                    
                                         
                                          
                                        
                                         


                                        

                                         

Ruta polo Parque Nacional do Geres-Portugal

                  O norte de Porugal, colindante coa provincia de Ourense, atópase o Parque Nacional do Gerês.

 Si  venimos desde Ourense temos que chegar por Celanova e Bande ata Lobios capital da comarca da Baixa Limia.

 Pasado este Concello , debemos seguir a estrada que leva a antiga aduana de Portela D´Home. Aquí,  na mesma antiga fronteira hispano-lusa,  escomenza o Parque Nacional  do Gerês  (Portugal),  xa que na zona española a categoría do parque e Parque Natural do Xurés.







FRONTEIRA  HISPANO-PORTUGESA DE PORTELA D´HOME. 







                                               MIRADOIRO DA PEDRA-BELA.     
                                                                                   
                                                

Pasada a fonteira  podemos aparcar o coche e disfrutar dun espazo onde   hay  cantidade   de carballos  e árbores caducifolios moi abundante. Tamén hay perto a baixada de un torrente, o rio Home,  con rápidos e onde os prados danlle o lugar un certo misterio e sabor romántico e bucólico.

 Temos que avanzar en coche perto de una ducea de kilómetros onde nos está prohibido parar ou baixar e deter o vehículo para non perturbar e molestar os animais e aves que habitan esta zona.

Mais adiante  , nun recodo da estrada, ábrese a marxen esquerda unha subida de uns 5 kms,que nos levará ata o alto da Pedra   Bela . Aquí un fabuloso miradoiro nos trasporta a visión ata Gerês e o seu mar interior-encoro. 

 Boa estampa de toda a ribeira da zona. Hay un merendeiro e aquí deberemos deixar o coche para escomenzar as nosas rutas. Hay varias alternativas para escoller. Eu recomendo a da cascada do rio Arado e a dos granades pelouros que pola cima da serra nos levarán o mais alto do parque.











                                                     GERÊS E ENCORO DA CAMIÇADA

 







                                                                                 
                      

                                MASA ARBOREA A CARON DO MIRADOIRO DA PEDRA BELA

 

 





                                                                                                                                                                                                                                               Dende aquí ata cadeira do río Arado hay pouco mais  de 1 km. O lugar permítenos subir o carón da mesma caída da auga e superar a caída por riba e admirar un recuncho  de paisaxe abrumador con rochas e auga por todas partes.No mes de Mayo a cor das uces e demais retamas dalle unhas tonalidades fermosísimas a todo o contorno.

 








PASADA A PONTE SOBRE O RIO ARADO, TEMOS O COMENZO DE UN SENDEIRO CON CADEIRAS PARA SUPERAR A CASCADA.



Por riba da cascada podemos ver todo o fonde do vale do rio Arado  e podemos subir por un cañon de una beleza  abrumadora. Os pelouros, as cascadas de auga e la floración na primavera dan o lugar una fermosura desbordantes.





CASCADA DO RIO ARADO..













                                                                    

                                                  CASCADA DO RIO ARADO






                                                                                         
                                      

                                          PAISAXE DE CASCADAS A CARÓN DA PRINCIPAL









                                                                                                                                                                         




                          GRANDES PELOUROS ESPAREXIDOS POR TODO O VAL

 









CICLÓPEAS ROCHAS SE AMOREAN  DANDO LUGAR A FOGARES ONDE SE FORNECEN OS PASTORES CANDO CHOVE.
 



.





 





                                      ROCHAS EN EQUILIBRIO NO PARQUE DO GERÉS




               

                                    UN MAR DE ROCHAS DE GRANITO RODEANNOS POR TODOS LADOS.



   











 
1.400 MTS DE ALTITUDE, SINALAMOS O NOSO PRÓXIMO OBXETIVO. ALTOS DA NEVOSA E FONTEFRÍA









                                                                                     

      Artisticos "fitos" de lascas e pedra   sinalan o camiño dos sendeiristas por estas solitarias

montañas do Geres.

              Si tedes a oportunidade de visitar este Parque seguro que vos vai enganchar e repetiredes

como fixemos nos. Animo e calzar os zocos e pa riba, o disfrute e dos cinco sentidos,,,damos fe.


              P D. O meu "galego" ainda que nun é "academicista " se non "coloquial", é un esforzo

pra rendirlle tributo a esta terra e as suas xentes que nos adoptou como a fillos seus. DIXIT

Dito queda.